7 آوریل 2025 - چاقی یک بیماری متابولیک مزمن است که سبب نگرانی جهانی شده است و اغلب با دیابت نوع 2 (T2DM) همراه است.دستورالعمل های جهانی یک رویکرد جامع را برای مدیریت دیابت نوع 2 با پرداختن به بیماری های همراه توصیه می کنند. اکنون محققان یک ارزیابی تعقیبی از فاز سوم کارآزمایی تاثیر لیراگلوتاید بیوسیمیلار[1] بر کاهش وزن و مزایای گلایسمی این دارو در بیماران هندی چاق مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با لیراگلوتاید مرجع انجام داده اند.

محققان کاهش وزن و بهبود هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) را با لیراگلوتاید بیوسیمیلار در بیماران چاق هندی مبتلا به دیابت نوع 2 (شاخص توده بدنی بیشتر از 25 کیلوگرم در متر مربع) از ابتدا تا هفته ی 24ام ارزیابی کردند. در این مطالعه دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند:

بازوی مداخله( گروهA ): بیماران چاق مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با لیراگلوتاید بیوسمیلار.

بازوی کنترل (گروهB ): بیماران چاق مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با لیراگلوتاید مرجع .

نقطه پایانی اولیه، میانگین تغییر وزن بدن از ابتدا تا هفته ی 24ام بود.

یافته‌ها:

در مجموع 179 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 (شاخص توده بدنی بیش از 25 کیلوگرم بر متر مربع و بالاتر) که معیارهای ورود را داشتند در این تجزیه و تحلیل تعقیبی وارد شدند. میانگین شاخص توده بدنی بیماران دیابتی نوع 2 مبتلا به چاقی در بازوی لیراگلوتاید بیوسیمیلار4.6± 29.8کیلوگرم بر متر مربع و در بازویلیراگلوتایدمرجع، 4.8 ± 29.8 کیلوگرم بر متر مربع بود.

میانگین کاهش وزن (میانگین ±انحراف استاندارد) در هر دو گروه قابل توجه بود(p < 0.001): در گروه لیراگلوتید بیوسیمیلار 1.2± 5.5 کیلوگرم (1.7 ± 7.3 درصد) و در گروه لیراگلوتاید مرجع 2.6 ± 7.1 کیلوگرم (1.7± 8.9 درصد). با این حال، کاهش وزن در هر دو گروه در هفته ی 24ام قابل مقایسه بود(p=0.71).

به همین ترتیب، پارامترهای گلایسمی (هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکز پلاسمای ناشتا، و گلوکز پلاسما پس از غذا) به طور قابل توجهی در هر دو گروه درمان بهبود یافت(p < 0.001).

با این حال، در هفته ۲۴، مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکز پلاسما ناشتا، و گلوکز پلاسما پس از غذا به ترتیب با مقادیر p برابر ۰.۸۹، ۰.۴۳ و ۰.۱۷ در گروه‌ها قابل مقایسه بودند. لیرگلوتاید بیوسیمیلار با دوز تا ۱.۸میلی‌ گرم از نظر تاثیر کمتر از لیرگلوتاید مرجع نبود و کاهش وزن چشمگیر و کنترل قند خون (هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکز پلاسما ناشتا، و گلوکز پلاسما پس از غذا) را در بیماران هندی مبتلا به دیابت نوع ۲و چاقی نشان داد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/biosimilar-liraglutide-matches-reference-in-weight-loss-and-glycemic-control-in-indian-t2dm-study-145884

 

 



[1]بیوسیملارها بسیار شبیه به محصول مرجع بیولوژیکی مربوطه هستند و از نظر بالینی تفاوت معنی داری ندارند. آنها پتانسیلی برای هزینه های کمتر درمان و در دسترس بودن بهتر داروهای موثر ارائه می دهند.